Met Rudi op de baan voor 17 oktober
Collega Rudi ging langs bij Welzijnsschakel Maaseik 'Klavertje vier' om een verslag te maken over hun actie op 17 oktober. Hij gaat in gesprek met enkele bestuursleden over waarom het belangrijk is om steeds iets te blijven organiseren. Op het eerste zicht organiseren ze een tweedehandsverkoop, maar onderliggend ligt de nadruk op betaalbare producten en activiteiten, ontmoeting en gelijke kansen voor iedereen.
Op woensdagnamiddag 14 oktober bol ik naar Maaseik. Daar openen ze enkele dagen voor 17 oktober al de debatten naar aanleiding van ‘Dag van verzet tegen armoede en sociale uitsluiting'. Dat doen ze met een actie op de markt, een grote tweedehands verkoop van kerstversiering, kleding en decoratie en een namiddag gezelligheid in hun lokaal.
In Welzijnsschakel ‘Klavertje Vier’ tref ik om 16u nog vier bestuursvrijwilligers aan: Martine, Odette, Jet en Ingrid. Ze willen meteen alle vier op de foto als ‘klavertje vier van Klavertje Vier’. Samen met hen blikken we kort terug op een lange werkdag die al begon omstreeks 7u30 vanmorgen.
Is 17 oktober voor jullie een ‘strijddag’ of een ‘feestdag’?
‘Een strijddag sowieso’, antwoorden ze in koor. En dan na enkele seconden stilte… ‘Maar het is toch ook een soort feestdag, hoor!’ zegt Odette. ‘Al wekenlang zijn we hier bezig om alle kerstversiering die we tijdens het afgelopen jaar inzamelden uit de dozen te halen en mooi uit te stallen op lange tafels. Vandaag is het eindelijk de grote start, de big bang! We verkopen vanaf nu de kerstversiering aan kleine prijsjes en we zijn wekelijks enkele uren open tot de week voor kerstmis. ‘Een deel van onze koopwaar namen we deze ochtend al mee naar de Grote Markt. Dit jaar valt deze woensdag/marktdag toevallig op de 14de maar het viel ooit al eens samen op de 17de. Al voor het zesde jaar op rij regelden we de toestemming voor deze pop-up via een e-mail aan het gemeentebestuur.'
Is het een meerwaarde om vandaag op twee locaties tegelijkertijd bezig te zijn?
‘Ongetwijfeld’, antwoordt Odette ‘want die dubbele locatie verlaagt de drempels. Onze schakel ligt op 500 meter van de Grote Markt. Op onze Pop-up geven we marktbezoekers de kans (of het alibi) om af te zakken naar onze ‘langere winkeltafels’ of voor een koffie of een frisdrank, alles een stuk onder de ‘marktprijs’. En zo zien en voelen ze dan onze werking meteen van binnenuit, zonder dat de woorden ‘armoede’ of ‘kwetsbaarheid’ ergens expliciet hoeven te vallen. Ook mensen die veraf staan van mensen in een armoedesituatie, krijgen zo sympathie voor onze werking.17 oktober is ook een soort zichtbaarheidsactie. Onze ‘proppers’ delen folders uit over onze werking en wijzen letterlijk de weg: ‘Stap langs daar vijf minuutjes rechtdoor, tot je ons grote bord ziet blinken aan de Eikerstraat 42’.
Jet vult aan: ‘We hebben onder ons enkele vrijwilligers die het echt heel goed kunnen uitleggen. Maar het mooie bij Klavertje Vier is dat ze letten op de talenten van iedereen, en dat elke vrijwilliger er dus een rol krijgt naargelang zijn of haar talent. Ik ben geen tafelspringer, maar er gewoon mogen bijhoren maakt me sowieso al sterker.’
‘Ook vandaag zagen we hier nieuwe bezoekers’, zegt Martine, ‘enkelen zelfs van over de Nederlandse grens. We noteerden zojuist ook al drie inschrijvingen voor onze activiteiten. En een jonge mama kocht hier liefst zeventien stuks kleding voor haar kindje, waaronder een warme winterjas van 1 euro. We doen het allemaal voor de blinkende oogjes van die mensen. Vrijwilliger zijn in onze Welzijnsschakel is best vermoeiend, maar ook boeiend.’
Bedankt voor deze babbel.